به بهانه ۵۰۰ تایی شدن آلکس عزیز

 
هنوز آن ضربه استادانه و تحسين برانگيزش را به ياد داريم. همان گلي كه ينس لمان را

تحقير كرد و دهها هزار هوادار را در سكوتي وحشتناك فرو برد. نيمه نهايي جام

جهاني 2006، آلمان- ايتاليا، دقيقه 119 و... البته بنا نداريم كه دوباره آن وقايع را

بازسازي كنيم، بلكه 500 تايي شدن الكس دل پيه روي دوست داشتني بهانه اي شد

براي يادآوري يك دهه خاطرات جذاب و به يادماندني از اين آتزوري فتوژنيك.

الكس شنبه شب و در سريB پانصدمين بازي خود را براي بیانکونری انجام داد و

اتفاقاً گل هم زد تا ركوردش دست نيافتني تر باشد. حتماً مي دانيد كه او با 202گل زده

بهترين گلزن تاريخ باشگاه يوونتوس هم هست. پينتوريچيو (Pinturichio)ي ايتالياييها

هنوز 32ساله است و همه معتقديم علاوه بر اينكه تعداد گلهايش را خيلي بيشتر از

اينها خواهد كرد، مي تواند ركورد تعداد بازي در باشگاه را نيز از آن خود كند. اين جايگاه

فعلاً در اختيار «جيائنتو شيره آ» مهاجم نامدار بيونكونريها در دهه هاي 70 و 80 است

كه 552 بار با پيراهن سياه و سفيد يووه به ميدان رفته و البته بعد از او «جوزپه فورينو»

كه طي سالهاي انتهاي دهه 60 و اوايل 70، در 528 بازي یووه  راهمراهي كرد.

الكس اين هفته 500 تايي شد و با نقشي كه در پيروزيهاي يووه و رهبري تيم دارد،

دشام نمي تواند از او چشم بپوشد. پس ممكن است «آقاي يوونتوس» (Mr.Juventus)

همزمان دو ركورد تاريخي و دست نيافتني را از خود به جاي بگذارد. در هرحال كاپيتان

دل آلپي، حالا ديگر فقط يك كاپيتان، يك گلزن يا يك بازيكن دوست داشتني نيست.

او حالا يك اسطوره شده است... .

پسر برقكار فقير مي درخشد!

بندر تورين. سال 1912. كشتي حامل پيراهنهاي تيم يوونتوس، كه به تازگي در شمال

ايتاليا تشكيل شده است، پس از سفري طولاني از انگلستان پهلو مي گيرد. آن جا

حسابي شلوغ است و علاوه بر هواداران تيم كه آمده اند جشن لباس جديد اين تيم را

بگيرند، ازدحام مسافران ديگر هم كار ملوانان و باربران را سخت مي كند. دو بسته

بزرگ لباس از انبار كشتي بيرون مي آيد. روي يكي اتيكت خورده يوونتوس تورين و

ديگري زندان تورين. كارگران لباسها را به اسكله مي آورند، اما آن باربري كه بايد لباسها

را به نماينده باشگاه مي داد حسابي در آن ازدحام گيج شده است. مسؤول زندان

ايستاده و چندتن از زندانبانان، بسته را باز مي كنند. فرياد تعجب فضا را مي

گيرد. لباسهايي نارنجي با طراحي عجيب! مسؤول زندان احتمال مي دهد قانون

جديدي براي راحتي زندانيها وضع شده كه او خبر ندارد. درست در همين لحظه مديران

باشگاه يوونتوس لباسهاي زندانيان را زير و رو مي كنند و نمي دانند براي بازي

فردايشان چه چيزي تن بازيكنان بدهند!

اين داستان انتخاب پيراهن يوونتوس را تقريباً همه مي دانند. عوض شدن لباس باشگاه

و زندان تورين كه آنها را مجبور مي كند با همان لباس زندان در مسابقه شركت كنند.

البته ايتالياييها آنقدر خرافاتي هستند كه وقتي يووه با همان پيراهن پيروز شد، آن را

خوش يمن بدانند و لباس راه راه سفيد و سياه بشود پيراهن رسمي يوونتوس. اما آن

وقت هيچ گاه تصور نمي شد در حضور باشگاههاي قدري مثل ميلان، اينتر، پارما، رم

و... گوراسبهاي تورين بتوانند عرض اندام كنند چه برسد به اينكه بشوند( بانوی پیر) و

معدن ستاره هاي ايتاليا.

اينها را گفتيم كه شما هم درحال و هواي تورين و دل آلپي قرار بگيريد و بعد برويم

سراغ الكس. شهر كوچك كونجليانو- اطراف برونا- 9نوامبر 1974- جينو دل پيه رو

صاحب سومين فرزند خود مي شود و او را آلساندرو نام مي گذارد. جينو يك برق كار و

سيمكش معمولي بود كه البته وضع مالي خوبي نداشت. الكس از همان كودكي به

جاي اينكه دنبال درس و مدرسه باشد، عشق فوتبال داشت، اما به دليل فقرمالي نمي

توانست به شهر بزرگتري برود تا بازي اش ديده شود. او كه در نوجواني پول يك سفر

معمولي به يك شهر بزرگتر اطراف را نداشت، حتي نمي توانست تصور كند چند سال

بعد دور دنيا را خواهد گشت! او فوتبال را از تيم محلي «سن وندميانو» شروع كرد و

در 16سالگي فوتبال حرفه اي اش با تيم پادوا در سريB ايتاليا استارت زده شد.

درخشش او در دسته دو باعث جلب نظر سران يوونتوس شد و الكس جوان در سال 93

به تورين آمد. سپتامبر همان سال اولين بازي اش را براي گوراسبها انجام داد و در

بازي بعدي مقابل رجينا موفق شد اولين گلش در سريA را به ثمر

برساند. چند هفته بعد و با هت تريك مقابل پارما بود كه همه مطمئن شدند اين جوان 18

ساله روزي برتارك فوتبال ايتاليا و اروپا خواهد نشست.حقيقي ترين پديده ايتالياييها

همان سال يوونتوس پس از هشت سال توانست اسكودتو را فتح كند و هواداران نيز

ورود الكس را باعث اين اتفاق مي دانستند (باز بگوييم ايتالياييهاي خرافاتي!) بخت و

اقبال به روي يووه باز شده بود و آنها كه طي هشت سال هيچ افتخاري كسب نكرده

بودند، طي هشت سال بعدي چهار بار قهرمان سريA شدند.

اوج هنرنمايي دل پيه رو فصل 98-97 بود، همان زمان كه با 21گل زده آقاي گل ليگ

ايتاليا شد و همين طور 10گل در چمپيونزليگ به ثمر رساند تا بهترين گلزن آن سال اروپا

هم باشد. گرچه فصل بعد او با يك آسيب ديدگي ناجور زانو روبرو شد (در مقابل

اودينزه) و يوونتوس هم به خاطر نبود الكس از مقام قهرماني به رده ششمي نزول

كرد. حالا ديگر لقبي كه هواداران به او داده بودند معني پيدا مي كرد:

 «پديده حقيقي» (IL Fenomeno Veru) .

آلساندرو دل پيه رو در واقع يك مهاجم تغذيه كننده است و اصلاً همين پست باعث

مي شود كه نقش او در گلزني تيم آشكار گردد. يادتان بيايد او به عنوان مهاجم سوم

پشت سر جيانلوكا ويالي و فابريزيو راوانلي آن هم در سنين جواني چه نقش

تأثيرگذاري داشت. يا در زمان مربيگري مارچلو ليپي كه او يك جورهايي تغذيه كننده

زين الدين زيدان و فيليپو اينزاگي بود. او اين روزها هم همين جايگاه مهم را در تورين

دارد و ديويد ترزه گه و ساير مهاجمان را ساپورت مي كند. بسياري از كارشناسان او را

يك تمام كننده مرگ آور (deadly finisher) خوانده و موقعيت سنجي و ضربات

هوشمندانه اش را ستوده اند. از طرفي قدرت دريبل زني او (بويژه در سالهايي كه

جوانتر بود)، ضربات ايستگاهي پشت 18و پنالتيهايش باعث شده بود كه ايتالياييها

فضاي 10ياردي مقابل دروازه را «منطقه دل پيه رو» بنامند.

اما او هم مثل هر بازيكن فوتبال، كابوسهايي داشت و مهمترين آن آقاي كاپلو بود. بعد

از جام ملتهاي يورو 2004 كه كاپلو جاي ليپي بر كرسي مربيگري يوونتوس نشست،

نقش دل پيه رو هم كم رنگ و كم رنگ تر شد. دون فابيو اعتقادي به بازي پسرك دل

آلپي نداشت و اصلاً پستي به عنوان هافبك هجومي يا مهاجم سوم را در نظر نمي

گرفت، براي همين الكس حتي در مقطعي به نيمكت هم چسبيده بويژه در فصل

 2006-2005 كه حتي در مواقعي كه به زمين مي آمد هم بي انگيزه و بي تأثير بود و

خيليها مدعی میشدند دوران ورزشي دل پيه رو تمام شده است.

خريد زلاتان ابراهيموويچ عملاً دل پيه رو را به سايه برده بود و ديگر شاهد گلها و ضربات

ديدني او نبوديم. شماره 10 افسانه اي داشت خاموش مي شد. مارچلو ليپي اما هنوز

به او اعتقاد داشت و در آخرين لحظات او را به جاي آنتونيو كاسانو در تركيب تيم ملي

جاي داد. هرچند او در دور گروهي خيلي به ميدان نرفت و مقابل غنا و آمريكا يار

تعويضي بود، اما هيچ گاه نمي توان نقش او در بازيهاي بعدي بويژه برابر استراليا،

آلمان و فرانسه را ناديده گرفت. ليپي، شاگرد قديمي اش را احيا كرد. همين.

دهم ژانويه سال 2006 را الكس هيچ گاه فراموش نمي كند. او 182گل زده و براي

شكستن ركورد «جيامپايرو بوني پرتي» فقط يك گل فاصله دارد. كوپا ايتاليا و مقابل

فيورنتينا. انگيزه هاي پسرك چوبي (ترجمه عبارت پينتوريچيو) آنقدر بالا هست كه او نه

يك گل كه با يك هت تريك به يادماندني بهترين گلزن تاريخ يووه مي شود.

حالا ديگر دل پيه رو از كابوس روزهاي فابيو كاپلو بيرون آمده و دوباره همان مهاجم

دوست داشتني، گلزن، گلساز و در معناي كلمه يك اسطوره به ياد ماندني شده است.

پسر دل آلپي كه ركورد و محبوبيت را باهم دارد.

آنچه در مورد الكس نمي دانستيد:

* او در ابتدا در پست دروازه بان فوتبالش را شروع كرد ولي يك روز برادرش به او گفت:

«فكر نمي كني براي خط حمله بهتري؟» و همين جمله الكس را تبديل به يكي از

بهترين مهاجمان جهان كرد.(در تصویر آلکس در کنار خانوادش رو میبینید)

* برادرش استفانو نيز فوتباليست بود و در سامپدوريا توپ مي زد.

* با سونيا آموروسوي ايتاليايي در سال 2005 ازدواج كرد و هنوز پدر نشده است!

* او يك آلبوم موسيقي با صداي خودش هم در بازار ايتاليا منتشر كرده است.

* در اواخر دهه 90 به مدت يك سال به عنوان يك بازيكن بيشترين دستمزد را بين

فوتباليستهاي باشگاههاي جهان دريافت كرد.

* پله او را در ليست بهترين فوتباليستهاي تمام دوران جاي داده است.

* جزو معدود بازيكناني است كه در يكي از بازيهاي چمپيونزليگ(1996) نمره كامل را

گرفته است. ده از ده.

* عاشق گروه موزيك رولينگ استون است و استيو نس گارد رأس معروف بسكتبال

آمريكا هم عاشق اوست.

افتخارات:

بهترين بازيكن زير21سال اروپا 1994/ بهترين بازيكن ايتاليا 1998/ بهترين گلزن

چمپيونزليگ 1997 و 1998/ محبوبترين بازيكن ايتاليا/ هفت قهرماني اسكودتو با

يوونتوس 95، 97، 98، 2002، 2003، 2005 و 2006 

(البته دوتاي آخر در ماجراي كالچيو پولي پس گرفته شد) 4سوپرجام ايتاليا 95، 97

، 2002 و 2003

/ يك كوپا ايتاليا 94/ سوپركاپ اروپا 96/ چمپيونزليگ 1996/ قهرماني

جام جهاني 2006/ قهرماني اروپا با زير 21ساله هاي ايتاليا 92 و 94 و...

                                                                                                    منبع:روزنامه قدس